İstanbul Üniversitesi Bilgisayar Mühendisliği öğrencilerinin gönüllü çalışmalarıyla çıkarılan BilişimDergi 10. Sayısını okuyucularına sundu. 7’ den 77’ ye her kişinin yazılarının kabul edildiği, bilişim ile ilgili her konuya yer veren bir platform olan BilişimDergi, onuncu kez birbirinden güzel yazılarla yeni yıla “Merhaba!” dedi.

Ocak sayımızın yazıları şunlardır:

• Nesne Esaslı Koruma
• Yazılım Kiralama
• .NET’te Symbian OS Programlama
• Torrent Nedir, Ne Değildir ?
• Yurtdışında Staj Yapmanın Kolay Yolu
• Sanal Operatör ile Mobil Uygulamalarınıza Can Verin
• Kayıp Devre Elemanı Bulundu!
• Bilgi Teknolojilerinde Servis Yönetimi
• Hız, Sadelik ve Güvenlik Üçlüsü
• Az Zamanda Çok İş
• Barkodların Bilinmeyenleri

İyi okumalar…

http://www.bilisimdergi.com/

Öncelikle tabi ki finaller vardı, nasıl geçtiklerinden bahsetmiycem ama genel olarak fena değildi desem yalan olurdu, o yüzden fenaydı diyorum. Ardından gelen bütünlemeler için de aynı şeyi söyleyebiliyorum ama bilgisayar lojiği temellerini geçtiğim için okulu bitirdi sayıyorum kendimi.(Tam bunu derken aklıma Bilgisayar Mimarisi geldi ve lafımı geri alıyorum)

Sonra da tatil başladı tabi. Tatil mi o da ne ki. Unutmuşum tatili falan. Bir de tatil gelince insan her şey güzel olacak sanıyor nedense, ama sonra bakıyorsun ki alakası bile yok. Bütlerden sonra önce Gölcüğe gidip, yeni doğan kuzenime dünyaya hoşgeldine gittim, kendisine bir de burada uzun ve mutlu sağlıklı ömürler diliyorum . Daha sonra izmite diğer bir kuzenimin nikahına gittim, onlara da bir yastıkta kocamaları temennilerinde bulunuyorum. Nikahı da kıydıktan sonra (sanki nikah memuruyum he) Geyveye dağ evimize gittim. 1 hafta kadar da orada kafa dinledikten sonra tekrar İstanbul’a geri döndüm, yani pek bir aksiyon olmadı bu sürede hayatımda, olsa yazardım zaten .

Yani anlayacağınız hayat aynı bayıklıkta, aynı sıkıcılıkta hız kesmeden devam ediyor. Her şey aynı devam ediyor, aynı monotonlukta, aklıma hep şu mısraları getirerek;

All around me are familiar faces
Worn out places, worn out faces
Bright and early for their daily races
Going nowhere, going nowhere

And their tears are filling up their glasses
No expression, no expression
Hide my head I want to drown my sorrow
No tomorrow, no tomorrow

And I find it kind of funny
I find it kind of sad
The dreams in which I’m dying
Are the best I’ve ever had
I find it hard to tell you
‘Cos I find it hard to take
When people run in circles
It’s a very, very
Mad World…

Hepinize mutlu günler, tekrar görüşmek üzere…

Kulüp olarak düzenlediğimiz Bilişimde Kariyer ‘09 etkinliğimizi 6-7 Mayıs tarihleri arasında gerçekleştirdik.Gerçekten çok kısa sürede bişeyler yapmamıza rağmen oldukça iyi bir iş çıkardığımızı düşünüyorum.

İlk gün, A.Halim Zaim hocamızın açılış konuşmasıyla başladı.Hocamızdan hemen sonra, IBM yazılım yarışmasında jüri özel ödülü kazanan VForNext takımı söyleşisi vardı.Oldukça yararlı geçen bu söyleşiden sonra Özürlükİçin’den yani Pardus’un tanıtım grubundan Akın Ömeroğlu bizlerleydi.Gerçekten de en keyifli oturumlardan birisiydi. Bunun ardından EMC’ de Mehmet Özdemir ise Veri Depolama teknikleri ile ilgili bilgiler verdi. Ülkemizde pek bilinmeyen bu alanla ilgili seminer de oldukça yararlıydı. Günün son oturumunda Dinamik Çözüm ve organizasyonu binalarında düzenlediğimiz Kosgeb  ortak oturumuyla sona erdi.

İkinci gün Bilge Adam’ dan Tamer Şahiner hocamız Web’den para kazanma yolları ve yazılımda kariyer hakkında katılımcıları bilgilendirdi.Hemen ardından, MSP’ler Burak Kanmaz ve Murat Hacıoğlu Microsoft’ta Kariyerime Nasıl Başlarım isimli oturumlarıyla Microsoft’ta işe girmek isteyen öğrencileri bilgilendirdiler.Etkinliğin son oturumu ise kesinlikle en ilgi çekici oturumdu.Mezunlarımızın katıldığı ve M.Ali Aydın hocamızın moderatörlüğünü yaptığı forum, herkesin büyük beğenisini kazandı, ve çoğumuzun gelecek kaygılarını bir nebze de olsa azaltabildi ve bu oturum sonunda bu sene ilki yapılan Bilişimde Kariyer ‘09 etkinliği sona erdi.

Başta da dediğim gibi oldukça kısa sürede hazırlanmamıza rağmen oldukça güzel bir seminer oldu.Buradan katılımcı firmalara ve konuşmacılara, Saklı Bahçe’ ye , Gençlik Copy’e , bütün katılımcılara , başta Muhammed Hoca olmak üzere bütün hocalara, ve tabi ki yönetim kurulumdaki arkadaşlarıma sonsuz teşekkür ediyorum.Seneye Bilişimde Kariyer ‘10 da görüşmek umuduyla.

Her gece hücremdeyim seni ararken,
Sana dokunmak istediğim her an,
Var olmandan mı korkuyorum ellerimi sana uzatmak istediğimde,
Gözlerine her bakmaya çalıştığımda ,
Güneşler açan yüzünün çevresinde ,
Varlığını bilmekten mi korkuyorum ,
Elimi tutmanı istediğim her an ,
Seni bilmekten mi korkuyorum ?
Beni hissedecek olsan ,
Sana sarılacak olsam…
Beni bilmenden mi mi korkuyorum ?

Yalnızlığımın ortasında ,
Sana ait bir düşle ,
Ellerimin arasında sakladığımı sandığım ,
Gözlerini ele veren gülümsemeni ,
Kaybetmekten korktuğumu
Kendimden saklayarak,
Yine
Senden uzakta ,
Bana ait olmayan bir yerde ,
Birilerini bekleyerek , seni isteyerek
Yaşamaktan korktuğumu
Ben mi bilmiyorum ?
Sen mi bilmiyorsun ?
Biz mi bilmiyoruz ?

Ne olduğumu bilmediğim bir yolda ,
Esrarlı kaldırımların ,
Soğuk ağlamaların ,
Güçsüz bedenlerin etrafında ,
Gözlerin
Beni bana anlatacak olan,
Dünyayı bana anlatacak olan ,
Seni bana anlatacak olan ,
Tek tesellim olacak sanki ,
Onlarla her buluştuğum zaman ,
Ya da öyle olduğunu sandığım her yanılsamada…

Bir arkadaşım yayınlamamı rica etti, şiir bana ait değil yani.Çok hoşuma gittiği için yayınlamak istedim ben de

Belki de bir hayatı en kısa biçimde anlatan mitolojik bir hikayedir İkarus’un hikayesi. Güneşin güzelliğine kapılıp kanatlarının erimesine aldırmayan İkarusun acı sonu, aslında günlük hayatta çeşitli zamanlarda hepimizin başına gelen bir şey farkında olmasak da. Duygularımızın değil, aklımızın bizi kontrol etmesinin gerekliliğini anlatır aslında İkarus. Hayatın özeti demiştim, gerçekten de öyle; ne çok alçaktan uçmayı gerektirir hayatımız, ne de çok yüksekten uçmayı.Güneş gözümüzü alıp güzelliğiyle bizi cezbetse bile ondan etkilenmeden yolumuza devam etmememizi gerektirir hayat, ama her zaman o kadar kolay olmaz maalesef bu.Kanatlarımız yansa bile güneşin güzelliğine kapılıp, yüksekte olmanın verdiği hazza kapılıp, daha da yükseğe gideriz, ne yaptığımızın farkına da ancak suyun dibinde varırız ama artık çok geç olmuştur bile.İkarus olmak aslında sonunu bile bile, o haz duygusunu, iliklerine kadar bir anlık da olsa yaşamaktır, tepeye çıktığında kanatların erirken yüzünde oluşan acı gülümsemedir.Ve cesur olmaktır İkarus olmak, herkesin olamayacağı kadar cesur olmak.Kim bilir belki de şairin dediği gibi mumdan kanatlı bir adamın güneşe ulaşması kadar anlamlıdır bu dünya..